Geboren te Antwerpen op 22 maart 1962 als Dirk Thyssens, geadopteerd als Dirk Pilaet, om achter de 'artiestennaam uit een ivoren toren' Brian Clifton eigen muziek te beginnen creëren. 
Desalniettemin, Antwerpenaar in hart en ... taal. Adoptievader en boezemvriend was namelijk ooit 4x zwaargewicht Belgisch bokskampioen Stan Clifton. Zijn gebruik van de naam Clifton komt van zijn ouders die in de jaren 1920 nog lid waren geweest van de beroemde 'The Five Cliftons', een vaudeville act die samen nog affiches heeft gedeeld met Charlie Chaplin, Sophie Tucker en The Mills Brothers.  Brian zocht, zoals de meeste zonen, zijn eerste schouderklopje bij z'n vader en dacht dit te bereiken door de naam Clifton opnieuw leven in te blazen. Verveeld door de Engelse klank van de naam Dirk ("sounds too much like jerk") en als jonge drummer steeds geïnspireerd door de drumsolo 'Little B' van Brian Bennett van The Shadows, werd de naam Brian Clifton geboren.

Brian zette zijn eerste professionele stappen niet in de richting van de toenmalige BRT, maar in Londen. Daar zou zijn contact met legendarisch oscarwinnend filmproducent en Columbia Pictures CEO, David Puttnam (Midnight Express, Chariots Of Fire, The Killing Fields), bepalend worden voor de volgende koers in zijn carrière, richting Los Angeles, Hollywood. Van Puttnam kregen Brian en zijn toenmalige partner/arrangeur Steve Willaert de kans om samen te werken met Beatles producent/arrangeur George Martin aan 'The Mission'. Een labiele situatie bij The Mission's productiefirma, Goldcrest, bracht de opdracht echter bij Brian's mentor, maestro Ennio Morricone. De hele 'Mission'-ervaring alsook Puttnam’s aanmoediging - als toenmalig CEO van Hollywood’s Columbia Pictures - om naar Los Angeles te verhuizen, gaven Brian het zelfvertrouwen om door te werken als componist van filmmuziek. Na de première van Brian’s eerste langspeelfilm-soundtrack 'De Kollega’s Maken De Brug', verhuisde hij met studio en gezin naar Los Angeles.

Ondanks het feit dat de opdrachten vanuit België verminderden, in een tijd waar het internet nog niet bestond en een daadwerkelijke nabijheid van een filmcomponist nog vereist was, vond Brian wat zou leiden tot wat hij zelf noemt "mijn uniekste filmscore", op een vlucht van Brussel naar New York: een artikel over Frans Buyens en het verfilmen van diens autobiografisch werk 'Minder Dood Dan De Anderen'. Controversieel filmmaker Buyens was in die mate onder de indruk van Brian's demo - waarin het voor Buyens vooral te doen was om een "klimaat" i.p.v. emotionele ondersteuning - dat hij Brian vroeg om een unieke regisseur-componist afspraak: hij zou Brian overvliegen naar de editing-room in Brussel om de film slechts éénmaal met hem te bekijken, om Brian daarna alle vrijheid te geven om zijn impressies om te zetten in een soort van symfonie. Daar tegenover wou Buyens alle vrijheid van Clifton om deze symfonie onder de film te plaatsen. Het resultaat werd een aangrijpende en unieke film met Senne Rouffaer, Dora van der Groen en Koen De Bouw in de hoofdrollen.  De soundtrack zelf heeft Brian uitgebracht op zijn eerste cd 'La Chapelle De Bois'.

Het begin in Los Angeles was moeilijk: Vooreerst werd David Puttnam's carrière als CEO de kortste in de geschiedenis van de 5 grote Hollywoodstudio’s. Verder was de periode van Brian's aankomst in Los Angeles deze waarin filmmuziek-agents zich begonnen af te scheiden van de grote agencies om hun eigen onafhankelijke firma's op te richten, wat voor een filmcomponist het noodzakelijke vinden van de juiste agent op dat moment vertraagde.  Gelukkig waren er toen nog succesvolle produkties zoals 'Alfa Papa Tango' en het long-distance vertrouwen van regisseur Vincent Rouffaer, alsook Jan Keymeulen met 'Sarah! Sarah?', om Brian toch de muziek te laten componeren voor hun films.

Een paar agents later, alsook enkele obscure opdrachten zoals erotic-art dance video's musicscores voor Playboy, en wat opdrachten als ghost-writer, en met een green-card op zak, kon Brian voor zijn eerste Hollywood langspeelfilm tekenen, 'Bird Of Prey' met Jennifer Tilly, Richard Chamberlain & Lesley Ann Warren.
Met de "oefening baart kunst"-regel voor ogen hield Brian zich gedurende 11 jaar in Los Angeles met niets anders bezig dan het maken van muziek onder beeld, "want elke filmcomponist begint eerst met filmmuziek te schrijven i.p.v. muziek voor de film", en van die fout wilde hij af.

Zich goed bewust van het kleinere aanbod in de Vlaamse filmindustrie voor een filmcomponist, kwam Brian via vriend en Blinker-producent Rudi van den Bossche in contact met jeugdauteur Marc de Bel. Eensgezindheid tussen Marc en Brian o.a. over de mogelijkheden om fantasierijke verhalen met dramamuziek te brengen, zette de twee op een pad van exploratie. Het muzikale sprookje 'Malus', gebracht door het wereldbefaamde Flanders Recorder Quartet in een regie van Lulu Aertgeerts werd een succesvolle eerste stap. Via Lulu Aertgeerts - als auteur en regisseur - werd Brian geïntroduceerd in de wereld van musicals. Ook hier kwam zijn ervaring en talent voor drama van pas.

Ondertussen bleef de pen voor filmmuziek niet stil liggen: 'Suske & Wiske: De Duistere Diamant' van Rudi van den Bossche, evenals het in New York Best Filmmusic genomineerde 'eLLektra', in samenwerking met Axelle Red en pianiste Claire Chevallier, getuigen van zijn on-going passie en interesse om drama en fantasie klank bij te zetten.